Heimwee- en troostpontjestochten - Deel V - Motorveerboot 'Nieuwe Vaart' over het Hollands Diep

Een trouwe volger merkte op dat de filmpjes in de afgelopen weken steeds professioneler werden. Nu gaan we echter terug naar het begin, naar een amateurfilmpje uit 2012 toen we het Hollands Diep overstaken.

Josephine en ik zijn gek op motorgeluiden uit de vorige eeuw. Bij het zwoegen van de zuigers zien we beelden voor ons van arbeiders die ritmisch scheppen zand uit een kuil omhoog gooien. Gedurende de 20 minuten durende overtocht hebben we geluisterd naar het op en neer gaan van de zuigers terwijl onze blik over het water dwaalde. Op de Moerdijkbrug reed het verkeer – onhoorbaar voor ons- en onder de brug voeren de schepen naar zee.

Wees gerust: het filmpje duurt slechts 32 seconden. En nee…er zijn geen ontwikkelingen.

Heimwee- en troostpontjes - deel IV - Hollywood aan de Rotte

Voor Hollywood zijn Josephine en ik niet in de wieg gelegd. Voor TV West hadden wij echter voldoende talent, bleek afgelopen zondag. Sanne Vermaas, freelance journalist bij TV West, reed een dagje met ons mee om onze avonturen vast te leggen. Het was al begonnen bij Josephine in huis, waar zij een boterham moest smeren en heet water maken.

Langs de Rotte, gefilmd door Sanne Vermaas

Heimwee- en troostpontjestochten - deel III

Studenten Media & Cultuur van de UvA wilden ons graag van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds na de pontjestocht filmen. Josephine en ik zagen het niet zitten om in onze pyjama gefilmd te worden en we kwamen tot een compromis. De documentaire beschrijft de aankomst met de trein bij Amsterdam Centraal, het fietsen naar het Schellingwouderpark in Noord, met twee pontjes varen en natuurlijk appelgebak in restaurant De Pont aan het IJ.

Klik op Pontjes in poncho's. 

Klik daarna op het driehoekje links onderin het beeld en de video gaat lopen. Zet het geluid aan.

Heimwee- en troostpontjestochten – deel II

Voor control freaks als Josephine en ik, was de trotse aankondiging dat het pontje over de Overijsselse Vecht het eerste volautomatische pontje was, geen aanbeveling. Maar … je wilt alle pontjes van Nederland doen of niet. 

Ik vroeg aan Josephine wie er over boord zou gaan als het pontje ermee ophield. 
‘Jij,’ was haar resolute antwoord.
‘Waarom ik?’ wilde ik weten.
‘Jij bent meer geneigd tot een fysieke inspanning dan ik.’

In de 22 jaar dat we de pontjestochten doen, durven we gerust te stellen dat het pontje bij onze aankomst in 99% van de gevallen aan de overkant ligt. Zo ook nu. Dat gaf ons de kans om het aanleggen te volgen. En onze aanvankelijke onrust weg te nemen.

Blijf kijken, want aan het einde zie je Josephine met haar jaren-tachtig-kapsel.

Heimwee- en troostpontjestochten - deel I

Pontjestochten gaan niet door, maar we kunnen wel uit oude verslagen interessante of leuke voorvallen ophalen. Op 18 maart 2012 vertrokken we naar het gebied waar de Rijn ons land binnenkomt en zich al gelijk splitst in de Oude Rijn en Boven Rijn. En we ontdekken dat de Rijn niet bij Lobith ons land binnenkomt, maar bij Tolkamer.

Je zou zeggen dat we met onze ervaring alle mechanieken van de pontjes kennen, maar die dag bleek er een variant te zijn die we nog niet eerder hadden gezien. Josephine had het meteen door; bij mij duurde het wat langer zoals je op het filmpje kan zien. Het filmpje draag sporen van een eerste keer, zo kun je lijnen in mijn hand lezen, als je dat wilt. Het filmpje duurt te lang, maar jullie hebben alle tijd nu om het uit te zitten.

Pontjestochten gaan altijd door

Door een oud-collega werd ik attent gemaakt op een tijdelijk pontje in de Vlietlanden, die de zogenaamde blauwe brug vervangt die in groot onderhoud is. Voor aanstaande zondag stond hij op het programma.
Josephine belt me op en vraagt wat het Pontjesreglement zegt over een pandemie. ‘Artikel 63 zegt dat in geval van een pandemie een pontjestocht niet doorgaat, maar artikel 1 zegt dat de voltallige vergadering alle artikelen kan overrulen,’ antwoord ik.
Josephine woont in België en daar is al een samenscholingsverbod  afgekondigd en de grens dreigt gesloten te worden.
Ik had ook al nagedacht over de opdracht om anderhalve meter afstand te houden. Dat betekent achter elkaar fietsen. ‘Ik ken iemand die apparatuur op maat maakt zodat motorrijders met elkaar kunnen communiceren,’ roep ik enthousiast.
‘Ja, en appelgebak kunnen we zelf meenemen.’ Josephine weet een goede banketbakker.
‘En heet water voor soep en thee hebben we in de winter altijd bij ons,’ zeg ik.
Vervolgens blijft het stil tot Josephine zegt: ‘Schrijf maar een mooi verhaal over een pontjestocht die niet doorgaat.

Nog steeds 21 Nederlandse en 28 Belgische pontjes te gaan.

De Maastunnel in onderhoud

De monumentale Maastunnel (1942) is de oudste tunnel van Nederland en toe aan groot onderhoud. Sinds de zomer van 2017 voert de gemeente Rotterdam daarom een grootscheepse renovatie en restauratie uit. De autotunnels zijn gereed en weer toegankelijk voor verkeer van Noord naar Zuid en van Zuid naar Noord. De fiets- en voetgangerstunnel wordt sinds november 2019 ook aangepakt. Gedurende de afsluiting vaart er een veerpont tussen de Sint Janshaven en de Sint Jobshaven.

Eigenlijk doen we geen tijdelijke pontjes, want we moeten al genoeg ons best doen om de nog niet gedane pontjes te halen in dit leven. Dit klonk echter wel aanlokkelijk. Ik schatte dat het 12 kilometer van mijn huis was en 24 kilometer fietsen in de winter vind ik een prima afstand.
Josephine komt me ophalen. We trekken ons regenpak aan en gaan op weg.

Langs de Maasboulevard rijden vind ik altijd een belevenis. De Maas met zijn boten, het gebouw op palen van Unilever (waar vroeger brouwerij Oranjeboom stond), de Hef, de Willemsbrug en de Erasmusbrug. Mijn Rotterdamse wortels zullen daar wel debet aan zijn.
Aan de overkant weet ik de Oranjeboomstraat waar mijn opa en oma woonden. We moesten twee bruggen over om daar te komen: de Willemsbrug en de Koninginnebrug. We negeerden de waarschuwingen van opa om op tijd weg te gaan, zodat we niet voor de brug zouden staan. Dat wilden we juist en het liefst als eerste, dan kon je lekker over de reling hangen en de passerende schepen bijna aanraken. Dat was wel wat anders dan de 

schepen die bij ons op de Vliet in Leidschendam voeren.

Bron: Wikimedia Commons. De Koninginnebrug en De Hef, op de achtergrond de Willemsbrug.

Sint Jobshaven

Het regent nog steeds als we de bovenbouw van de Maastunnel naderen. We zien geen verwijzing naar het pontje. Ik schiet een jong stel aan: ‘We zijn niet van hier,’ hoor ik in zangerigs Vlaams. De mannelijke helft van het stel heeft zijn telefoon al tevoorschijn gehaald ‘Waar moet u zijn?’ Ik zeg ‘Jobshaven’. Hij kan het niet vinden. Na enig heen en weer gepraat komen we tot de conclusie dat het Sint Jobshaven moet zijn. ‘Een paar honderd meter rechtdoor en links de brug over,’ wijst het kaartje op de telefoon..

Terwijl we onder het afdak op de pont wachten, zoek ik ‘Sint Job’ op: Hier mondde vroeger een watertje uit in de Nieuwe Maas en daaraan stond een kapelletje gewijd aan heilige Sint Job.

De pont is geleend van de veerdienst bij Kinderdijk. Ik schat dat er 10 fietsers op staan en wij zijn met z’n vijven.

Bron: Facebook-pagina Rotterdam Zuid van toen. en nu

Aan de overkant doemt de bovenbouw van de tunnel met zijn karakteristieke groene koepel op. Daar wachten een stuk of 15 fietsers. Voor een regenachtige zondagochtend geen slecht resultaat. Het veer heeft een mooie dienstregeling, zodat ook werkende er wat aan hebben, zoals het personeel van Erasmus Medisch Centrum. De veerdienst vaart op werkdagen tussen 6.20 en 23.30 uur. In het weekend vaart de dienst vanaf 08.00 uur. Er wordt drie keer per uur heen en weer gevaren.

Waterbus

Even komen we in de verleiding om de waterbus naar Krimpen te nemen, maar de scones die op ons wachten bij de Bakkerswinkel op het Oostplein beslissen de innerlijke strijd. Daar hebben we zelfs de klim de Erasmusbrug op voor over.

Het is droog geworden. We fietsen via de Kralingse Plaslaan weer naar huis. Een mooi rondje.

Eén pontje gedaan, maar dit verandert niets aan de stand:
Nog 21 Nederlandse pontjes te gaan.
Nog 28 Belgische pontjes te gaan.